پیلینگ شیمیایی چیست؟

,
پیلینگ شیمیایی چیست؟

پیلینگ شیمیایی چیست؟

لایه برداری شیمیایی روشی است که در آن یک محلول شیمیایی روی پوست قرار می‌گیرد تا لایه‌های زیرین آن از بین برود در نتیجه پس از پیلینگ، پوستی که دوباره رشد می‌کند صاف‌تر خواهد بود. ممکن است لازم باشد دو یا چندبار این عمل تکرار شود تا به نتیجه دلخواه برسید. لایه برداری شیمیایی برای درمان چین و چروک، پوست بد رنگ و جای زخم – معمولا روی صورت – استفاده می‌شود.

آن‌ها را می‌توان به تنهایی یا همراه با سایر روش‌های زیبایی انجام داد.

پیلینگ شیمیایی چیست و چرا انجام می‌شود؟

لایه برداری شیمیایی یک روش ترمیم کننده پوست است. بسته به شرایط و علل لایه برداری شیمیایی یکی از سه سطح را انتخاب می‌کنید:

لایه برداری شیمیایی سبک: لایه برداری شیمیایی سبک (سطحی) لایه بیرونی پوست (اپیدرم) را از بین می‌برد. برای درمان چین و چروک‌های ظریف، آکنه، رنگ ناهموار پوست و خشکی استفاده می‌شود. ممکن است هر دو تا پنج هفته یک بار نیاز به لایه برداری سبک داشته باشید.

لایه برداری شیمیایی متوسط: لایه برداری شیمیایی متوسط، سلول‌های پوست را از اپیدرم و بخش‌هایی از قسمت بالایی لایه میانی پوست شما (درم) حذف می‌کند. برای درمان چین و چروک، زخم، آکنه و رنگ ناهموار پوست استفاده می‌شود. ممکن است لازم باشد این روش را تکرار کنید تا به نتیجه دلخواه برسید یا نتیجه مطلبوتان را حفظ کنید.

لایه برداری شیمیایی عمیق: لایه برداری شیمیایی عمیق سلول‌های پوست یا حتی عمیق‌تر از آن را نیز از بین می‌برد. پزشک شما ممکن است یکی را برای چین و چروک‌های عمیق‌تر و برخی زخم‌ها توصیه کند. برای به دست آوردن اثر کامل نیازی به تکرار مراحل نخواهید داشت.

باید توجه داشته باشید لایه برداری شیمیایی نمی‌تواند جای زخم‌های عمیق یا چین و چروک‌های عمیق را از بین ببرد یا پوست افتاده را سفت کند.

پیلینگ شیمیایی چیست؟2

خطرات

لایه برداری شیمیایی می‌تواند عوارض جانبی مختلفی ایجاد کند، از جمله:

قرمزی و تورم: پس از یک لایه برداری شیمیایی متوسط یا عمیق، قرمزی ممکن است چند ماه طول بکشد.

جای زخم: به ندرت، لایه برداری شیمیایی می‌تواند باعث ایجاد جای زخم (به طور معمول در قسمت پایین صورت) شود. می‌توان از آنتی بیوتیک‌ها و داروهای استروئیدی برای نرم کردن ظاهر این زخم‌ها استفاده کرد.

تغییرات در رنگ پوست: لایه برداری شیمیایی می‌تواند باعث تیره‌تر شدن پوست درمان شده از حد طبیعی (هیپرپیگمانتاسیون) یا روشن‌تر شدن آن از حد طبیعی (هیپوپیگمانتاسیون) شود. هایپرپیگمانتاسیون بعد از لایه برداری سطحی شایع‌تر می‌باشد این در حالیست که هیپوپیگمانتاسیون بعد از لایه برداری عمیق شایع‌تر می‌باشد. این مشکلات بیشتر در افرادی با پوست قهوه ای یا سیاه دیده می‌شود و گاهی اوقات می‌تواند دائمی باشد.

عفونت: لایه برداری شیمیایی می‌تواند منجر به عفونت باکتریایی، قارچی یا ویروسی شود، مانند شعله ور شدن ویروس هرپس – ویروسی که باعث تبخال می‌شود.

آسیب به قلب، کلیه یا کبد: در لایه برداری شیمیایی عمیق از اسید کربولیک (فنل) استفاده می‌شود که می‌تواند به ماهیچه قلب آسیب برساند و باعث ضربان نامنظم قلب شود. فنل همچنین می‌تواند به کلیه‌ها و کبد آسیب برساند.

لایه برداری شیمیایی برای همه مناسب نیست. پزشک ممکن است در مورد لایه برداری شیمیایی یا انواع خاصی از لایه برداری شیمیایی هشدار دهد اگر:

• در شش ماه گذشته از داروی خوراکی آکنه ایزوترتینوئین (Myorisan، Claravis، و غیره) استفاده کرده اید.
• حامله هستید.